HOME leidenwaterstad logoplattegrondmini
Leuk! UNIVERSITEIT LEIDEN VERHAAL DOOR JOGRO Universitaire bibliotheek Leiden GILDE LEIDEN
 
 

 

 

LEASEBAK

Je weet toch, dat het met Pinksteren vroeger altijd mooi weer was?
Net als de winters, die waren veel strenger. In mijn herinnering schaatste ik bijna alle winters.
Deze Pinksteren ging ik fietsen met mijn vader. Hij was leraar en had vakantie. Een grote rustige man met een kaal hoofd, een hondegezicht met hangogen, grote handen met recht afgeknipte nagels en een Sinterklaasstem. Mijn zuster had een nieuwe fiets gekregen, omdat ze naar het gymnasium ging. (Zij wel, dat geldt zowel voor de fiets als het gymnasium).
Ik kreeg haar oude met blauwgeverfde spaken en houten blokken op de trappers, anders kon ik er niet bij.
Langs het kanaal roken de bloemen zelfs naar asfalt, zo heet was het.
Mijn vlieger lag op mijn stuur. Zelfgemaakt uiteraard (kom daar nu nog eens om) met latjes, groen glanspapier en een lapjesstaart.
Ik had mijn zondagse jurk aan, (verplichte kost op zon en feestdagen) lichtblauwe nylon met fluwelen balletjes in de stof inclusief petticoat, lakschoenen en witte sokken.
In een weiland vol boterbloemen liet ik mijn vlieger vrij, net als mijn knellende schoenen.
Mijn sokken werden steeds groener.
Bij thuiskomst zat mijn moeder in vol ornaat in de tuin, in de schaduw onder de jasmijn op een houten bankstel.
Er lag een geborduurd kleed op tafel waarop een theeservies, een geranium in pot en een theemuts. Alles volgens een vast ritueel, als een Japanse theeceremonie.
Ze zag er bedrieglijk lief uit.
Net een oud sneeuwwitje met lichtblauwe slaappopogen.
Ze was heel klein en heel tiranniek, met kleine handjes en roze schelpnageltjes, altijd perfect gekleed, zelfs op de fiets (met kanten handschoenen aan naar de bridgeclub). Bekakt tot in haar tenen.
Ze lachte zelden en raakte nooit iemand aan voor zover ik me kan herinneren.
Mijn vader liep zonder een woord te zeggen de tuin in en zei in de keuken tegen me:
"Ik ga bij je moeder vandaan.
Ik ga bij mijn vriendin wonen".(geef hem eens ongelijk) Haar burgerlijke geest woog niet meer op tegen haar uiterlijke schoonheid.
Mijn moeder glimlachte naar me en schonk thee in. Er stond brood met radijs en suiker op tafel. Ze vroeg:"Was het leuk?"
Met mijn gedachten bij mijn vader zei ik;"Heel leuk".
Het was een ijskoude Februaridag toen ze stierf. Stok oud nu. Ik keek naar haar ingevallen buik en wangen, haar kleine handen, koud als dode vogels.
Ik deed de gordijnen open en de ramen, in de tuin beneden de nog kleurloze ochtend, stil met krakende bomen van de kou, roerloos als een schil¬derij. IJsgordijnen aan de dakgoot.
Ze lag in een houten kist, bril, oorbellen, mantelpak, schoenen zelfs.
Wie verzint zoiets? Haar gezicht zag er vertrouwd streng uit, alsof ze zo zou zeggen ; "Steek je nu alweer een sigaret op?"
Ik stak er een op en blies de rook over haar heen.
Twee weken later kreeg ik de urn. We gingen naar zee, die rook naar sperma, zout en bitter.
De wind kwam opzetten en veegde de lucht schoon.
Ik keek naar de golfbrekers aan het strand, schoongespoeld als reuzenvingers. Ik liet de as lang¬zaam door mijn vingers glijden, net zwarte sneeuw. Het kleefde een beetje.
Hoe kan een mens (inclusief kist?) in zo'n kleine urn passen ?
Die crematiepikken ruilen die kist gewoon weer in voor de volgende natuurlijk. Een leasebak maar dan zonder telefoon. Stel je voor "Hallo met je moeder".
Erna de onontkomelijke koffietafel met kleurloze kleffe cake. Het was een beetje onwerkelijk. Na een borrel (of meer ) werden we schandalig melig.
Toen het huis leegruimen. De troep die ze had!
Van voor Christus, terwijl ze geld zat had.
Mijn zuster gooide al haar kleren in dozen,
voor het Leger des Heils. Potten, pannen, haar theeservies, meubels, kringloop natuurlijk. Je bent immers zelf ook voor de kringloop uiteindelijk
Recycling tot op het bot.

JOGRO

Verhaal door Joke Groenewold
BROODJE PAPAVER
2021
BOEKENBESTELLEN

Hamer


Alle rechten voorbehouden.Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd,
opgeslagen in geautomatiseerd gegevensbestand of openbaar gemaakt worden
gemaakt  in enige vorm of op enige wijze, zonder voorafgaande schriftelijke
toestemming van de uitgever.